📝درباره فوت عزیزان به کودکان دروغ نگویید

//📝درباره فوت عزیزان به کودکان دروغ نگویید

📝درباره فوت عزیزان به کودکان دروغ نگویید

یک مشاور درباره نحوه سپری شدن دوران سوگ در کودکان، با توجه به شرایط پاندمی کووید ۱۹ که ممکن است کودکان با از دادن عزیزی مواجه شوند، گفت: هنگام فوت عزیزی لازم است والدین و یا اطرافیان کودک با بیانی صادقانه و با صراحت در گفتار و متناسب با سن و رشد شناختی و زبانی کودک فوت آن عزیز را برای کودک توضیح دهند و از جملات عینی و واقعی استفاده کنند تا با توجه به ظرفیت کودک حقیقت را به او بگویند و کودک را فریب ندهند.

مریم فولادی ، با تاکید بر لزوم بیان صادقانه فوت عزیزی برای کودک، متناسب با سن و رشد شناختی و زبانی او اظهار کرد: برخی معتقدند نباید در چنین مواقعی به سوالات کودک پاسخ داد چراکه در روحیه کودک اثر مخرب بر جای می‌گذارد در حالی که باید متناسب با سن کودک اطلاعات لازم را در اختیارش گذاشت. به ویژه در مواردی که عزیز از دست رفته والد کودک بوده است به دلیل کاهش عزت نفس کودک لازم است اطرافیان با کمک گرفتن از روانشناسان و مشاوران و یا محیط حمایتگر دیگری به کودک در سوگ والد خود کمک کنند.

از استعاره‌های غیرواقع بینانه برای کودک استفاده نکنید

وی معتقد است که هنگام فوت یک عزیز باید صادقانه  و واقع بینانه به کودک توضیح دهیم که فرد فوت شده دیگر باز نمی‌گردد و از به کار بردن جملات و اصطلاحاتی نظیر “به خواب رفته است”، “مسافرت رفته است”، “رفته پیش خدا” و… خودداری کنیم.

فولادی تصریح کرد: هنگامی که به کودک می‌گوییم فرد متوفا به خواب رفته است، ممکن است کودک دچار اضطراب، نگرانی، اختلال در خواب و وحشت بیدار نشدن سایر عزیزان به هنگام خوابیدن شود و این اختلالات در وجودش نهادینه شود. از سوی دیگر با بیان اینکه متوفا به مسافرت رفته است، کودک دائما منتظر بازگشت عزیز است. همچنین برخی استعارات منجر به اثر گذاری در رشد مذهبی کودک می‌شود، برای مثال با گفتن اینکه عزیز از دست رفته پیش خدا رفته است کودک دائما از خدا درخواست بازگشت او را دارد و وظیفه اطرافیان این است که واقع بینانه مسائل به کودک توضیح دهند.

درک مرگ برای کودکان ۳ تا ۵ سال سخت‌تر است

تشبیه سازی، درک ماهیت مرگ را آسان می‌کند

این مشاور فوت حیوانات را مثال زد و افزود: اطرافیان می‌توانند فوت حیوانات را برای کودک مثال زنند و بگویند همانگونه که حیوانات می‌میرند انسان‌ها هم می‌میرندو دیگر نمی‌توانند زنده شوند و غذا بخورند  چراکه از طریق تشبیه سازی درک ماهیت مرگ را برای کودکان آسان می‌کند. همچنین توجه به این نکته ضروری است که درک مرگ برای کودکان بین ۳ تا ۵ سال به دلیل خود محورتر بودن سخت‌تر است و درک متفاوت‌تری نسبت به سایر کودکان دارند.

این مشاور کودک و نوجوان افزود: بازه زمانی تقریبی سوگ معمولا بین ۶ تا ۱۲ ماه و در برخی موارد ۲۴ ماه است و معمولا افراد بین ۶ تا ۱۲ ماه بازسازی و بهزیستی لازم را بدست می‌آورند اما نکته مهم این است که اغلب کودکان در چنین شرایطی راجع به احساسات و افکار خود صحبت نمی‌کنند، از این رو لازم است والدین و یا اطرافیان کودک به او اجازه صحبت کردن را بدهند.

پسران مشکلات را برون‌سازی می‌کنند و دختران درون سازی

به گفته وی، کودکان در هنگام فوت یک عزیز می‌توانند خلق و خوی و رفتارهایی نظیر افسردگی، اضطراب، پرخاشگری، افزایش هیجان خشم، چسبیدن بیش از اندازه به سایر عزیزان بدجای مانده، از دست دادن انگیزه برای فعالیت‌هایی مانند ورزش و درس خواندن، عدم تمرکز، افزایش خیال بافی، کاهش حافظه و اشتها، احساس طرد شدگی و… از خود بروز دهند که در چنین شرایطی لازم است اطرافیان با حمایت، مراقبت و همدلی نگرانی از طرد شدگی در کودک را کاهش دهند.

وی معتقد است که دختران و پسران هر دو احساسات و هیجانات را درک می‌کنند اما ابزار این احساسات در آن‌ها متفاوت است، به طوری که پسرها معمولا گرایش به بروز مشکلات به صورت مشکلات رفتاری، مشکلات تحصیلی و مشکلاتی در محیط دارند و اینگونه مشکلات را برون‌سازی می‌کنند اما دختران ممکن است مشکلات را درون‌سازی کنند و اضطراب و افسردگی و نشانه‌های جسمانی از خود بروز دهند.

اعطای آزادی عمل بیش از حد به کودک و مشکلات شخصیتی

فولادی گفت: در چنین شرایطی نیاز است والدین از طریق والدگری مثبت و یا اطرافیان از طریق آموزش انضباط سالم به کودکان و حمایت، مراقبت، همدلی، ثبات در رفتار به کودک کمک کنند تا از این شرایط خارج شود چرا که گاها مشاهده می‌شود اطرافیان به کودکی که عزیزی را از دست داده است آزادی عمل بیش از اندازه‌ای می‌دهند برای مثال به او اجازه می‌دهند اسباب بازی دیگران را بدون رضایت کودکان دیگر بردارد و به آن‌ها باز نگرداند و اطرافیان معتقدند به مرور زمان این رفتار کودک درست می‌شود درحالی که والدین باید با والدگری مثبت مداخله کنند و به او نظم را آموزش دهند.

وی افزود: چنین تربیت و دلسوزی‌هایی منجر به بروز رفتارهای خودشیفتگی در کودک و افزایش توقع او از دیگران شود بنابراین لازم است اطرافیان انضباط به شیوه سالم و نه باشیوه سرزتش و انتقاد را به کودکان آموزش دهند.

موضوع حضات کودک را به بعد موکول کنید

والد سالم برای کودک مفیدتر از سایر بستگان است

فولادی در انتها با اشاره به تاثیرات روانی موضوع گرفتن حضانت کودک به هنگام فوت یکی از والدین ادامه داد: گاهی خانواده فرد متوفی بدون در نظر گرفتن شرایط روحی بازمانده متوفی ـ کودک بازمانده ـ دچار اختلافاتی  بر سر حضانت کودک با همسر متوفی می‌شوند و شروع به جدال می‌کنند در حالی که لازم است تمام حواس خود را به سوگ متوفا جمع کنند و مذاکره بر سر حضانت را به بعد موکول کنند. از طرفی باید بدانند قطعا والد سالم بسیار مفیدتر و دلسوزتر از پدربزرگ و مادر بزرگ و عمو و خاله و دایی و عمه برای کودک خواهد بود و نکته حائز اهمیت توجه به سلامت و بهزیستی کودک است چراکه در چنین شرایطی هرگونه آسیب به کودک قطعا جبران ناپذیر خواهد بود.

منبع: ایسنا

📝تفاوت کمرویی کودکان و اضطراب اجتماعی در چیست؟

 یک روانشناس با اشاره به این‌که اضطراب یا هراس اجتماعی احساس اضطراب شدید در موقعیت‌های اجتماعی مانند جمع و صحبت کردن با دیگران است که اگر آن‌قدر شدید شود که مانع ارتباط کودک شما با دیگران باشد احتمال تشخیص اختلال هراس اجتماعی وجود دارد.

علی درخشان با اشاره به این‌که خجالتی بودن و کمرویی کودکان یک ویژگی شخصیتی است که معمولاً ‌دلیل آن کمبود اعتمادبه‌نفس است، اظهار کرد: درواقع مشخصه اصلی این کودکان محدود شدن دامنه تعاملات اجتماعی است و کودک در محیط‌های مختلف دچار مشکلات گوناگونی می‌شود.

وی ادامه داد: اگر کمرویی کودک شدت پیدا کند به‌طوری‌که عملکردش را در بازی‌ها، ارتباط اجتماعی و مدرسه‌اش تهدید کند می‌تواند به‌عنوان یک اختلال روانی شناخته شود.

آیا کمرویی کودکان می‌تواند طبیعی باشد؟

درخشان با بیان این‌که احساس خجالت یک احساس طبیعی و ترکیب ترس و کنجکاوی است که وقتی کودک وارد محیطی جدید می‌شود آن را تجربه می‌کند، تصریح کرد: این احساس به کودک کمک می‌کند تا با احتیاط با محیط اطرافش آشنا شود و وقتی مطمئن شد که محیط امن است با خیال راحت ارتباط برقرار می‌کند.

این روانشناس ادامه داد: حدود ۱۵ درصد کودکان به شکل طبیعی خجالتی‌تر از دیگران به نظر می‌رسند، اگر این احساس طبیعی از حالت متعادل و مناسبش خارج و بیش‌ازاندازه ادامه پیدا کند می‌تواند برای والدین نگران‌کننده باشد.

وی با اشاره به این‌که مهم‌ترین زمانی که کودکان از افراد غریبه دوری می‌کنند حدود ۸ ماهگی است، عنوان کرد: در این سن به‌طور طبیعی کودک احساس غریبگی یا اضطراب در حضور افراد غریبه کرده و نشانه‌ای کاملاً طبیعی در رشد است، در حدود ۳ تا ۴ سالگی هم کودک احساس خجالت و شرم را تجربه می‌کند و نسبت به قبل کمی بیشتر خجالتی به نظر می‌رسد.

درخشان با اشاره به این‌که اضطراب یا هراس اجتماعی احساس اضطراب شدید در موقعیت‌های اجتماعی مانند جمع و صحبت کردن با دیگران است، اظهار کرد: اگر این احساس اضطراب آن‌قدر در یک موقعیت اجتماعی شدید شود که مانع ارتباط کودک شما با دیگران باشد و عملکرد او را در بازی، تحصیل و ارتباط با دوستانش مختل کند و احتمال تشخیص اختلال هراس اجتماعی وجود دارد.

این روانشناس ادامه داد: یکی از راه‌هایی که می‌توانید بین کمرویی و اضطراب اجتماعی کودکتان تفاوت بگذارید آن است که آیا او تنها از بزرگ‌ترها خجالت می‌کشد یا حتی از هم‌سن‌های خودش نیز خجالت می‌کشد، اگر در حضور هم‌سن‌ها هم خجالت می‌کشد.

وی با اشاره به این‌که کودکان کمرو و خجالتی معمولاً به حضور با دیگران و ارتباط و بازی با هم‌سن‌وسال‌هایشان علاقه دارند اما احساس خجالت مانع ارتباط آن‌ها می‌شود، عنوان کرد: در مقابل کودکان منزوی در کنار دیگران هیچ لذتی نمی‌برند و حتی حضور در جمع می‌تواند برایشان آزاردهنده هم باشد، منزوی بودن می‌تواند نشانه‌ای از افسردگی یا مشکلات دیگر باشد و نباید با کمرویی اشتباه گرفته شود.

درخشان با اشاره به این‌که کمرویی کودکان می‌تواند عوامل جسمی یا روانی متعددی داشته باشد، تصریح کرد: پیدا کردن علت کمرویی فرزندتان به درمان آن نیز کمک می‌کند اما باید بدانید پیدا کردن علت اصلی به این سادگی‌ها نیست و نیاز به بررسی دقیق و طولانی دارد.

این روانشناس با بیان این‌که تحقیقات نشان داده والدین کمرو حداقل یکی از کودکانشان هم خجالتی می‌شود، اما آیا این تنها به دلیل ارثی بودن کمرویی است؟ ادامه داد: در حقیقت کمرویی تا حدی می‌تواند ناشی از ویژگی‌های ژنتیکی باشد اما مسئله مهم‌تر آن است که اگر شما خودتان فردی کمرو و خجالتی هستید احتمالاً کودک شما علاوه بر گرفتن ژن‌هایتان از رفتار شما نیز یاد می‌گیرد.

وی افزود: بعضی والدین به دلیل اضطراب خودشان و قانون‌های سخت‌گیرانه‌ای که برای خود در ارتباط با دیگران در نظر می‌گیرند این قواعد را به کودکشان منتقل می‌کنند و از آن‌ها انتظار دارند به شکل بی‌نقص و مُبادی آداب رفتار کنند، اما با هر بار تذکر باعث ایجاد احساس شرم و اضطراب در کودک می‌شوند.

درخشان با اشاره به این‌که محیط مدرسه و مهدکودک می‌تواند برای افزایش ارتباط اجتماعی و فعالیت گروهی کودک شما مفید باشد اما به شرطی که همان رفتار سخت‌گیرانه را در مدرسه یا مهد با او نداشته باشند، ادامه داد: برخی معلم‌ها و مربی‌ها به دلیل اضطراب شخصی و یا عدم اطلاعات بیشتر کودکان را به ساکت و خجالتی بودن ترغیب می‌کنند و با رفتار اجتماعی او همراهی نمی‌کنند، حتی می‌بینیم که رفتار اجتماعی محدود کودکان کمرو در مدرسه تشویق می‌شود و بالاترین نمره انضباط را می‌گیرند.

این روانشناس با بیان این‌که مشخصه اصلی کودکان کمرو محدود شدن دامنه تعاملات اجتماعی است، افزود: این کودکان سعی می‌کنند تا از افراد غریبه دوری کرده و تنها با کسانی که می‌شناسند احساس راحتی ‌کنند و تا زمانی که آشنایی کامل با محیط پیدا نکنند و نتوانند رفتار دیگران را پیش‌بینی کنند معمولاً خود را در محیط قرار نمی‌دهند.

وی با اشاره به این‌که تغییر نحوه رفتار شما بیشترین اثر را بر روی تعدیل و متناسب کردن کمرویی کودکتان دارد، عنوان کرد: سعی کنید با کودک خجالتی خود همدلی کرده و به او بفهمانید که او را درک می‌کنید و از رفتارش انتقاد نمی‌کنید.

درخشان با اشاره به این‌که برای درمان کمرویی کودکان در جمع او را تشویق به ارتباط با دیگران نکنید چون احساس می‌کند که او را نمی‌فهمید و اضطرابش بیشتر می‌شود، عنوان کرد: کودک را برای ارتباط با دیگران آزاد بگذارید اما در مقابل از خجالتی بودن او هم حمایت نکنید، به‌عنوان‌مثال اگر کودکان دیگر از او می‌خواهند تا با آن‌ها بازی کند نگویید خجالتی است، یا به دلیل خجالتی بودن اگر از ثبت‌نامش در کلاس ورزش یا هنر خودداری کنید مشکل را سخت‌تر کرده‌اید.

این روانشناس با بیان این‌که کودکان کمرو چون روی قضاوت منفی دیگران حساس هستند احساس شرم و خجالت می‌کنند بنابراین بیشتر نیاز به قضاوت مثبت دارند، عنوان کرد: برای این کار لازم است به پیشرفت‌های کوچک و هر عملکرد مثبت آن‌ها توجه نشان دهید و مدام آن‌ها را تشویق کنید، مخصوصاً وقتی در مورداحساس ترس یا اضطراب با شما صحبت کرده و می‌بینید برای مقابله با آن تلاش می‌کند او را تشویق کنید و به او بگویید که به تلاش او افتخار می‌کنید.

وی با اشاره به این‌که کودکان بیش از هر چیز نیاز دارند که مطمئن شوند با وجود هر ویژگی و ضعفی دوست‌داشتنی هستند، افزود: این احساس را به او بدهید که دوستش دارید و این به کمرویی یا خجالتی بودنش ارتباط ندارد چراکه اگر احساس دوست‌داشتنی بودن در او تقویت شود حساسیت نسبت به قضاوت دیگران هم کاهش یافته و کمرویی هم کمرنگ‌تر می‌شود.

درخشان با اشاره به این‌که برای درمان کمرویی کودکان می‌توان بازی‌هایی را با او انجام داد، اظهار کرد: ازجمله این بازی‌ها می‌توان به نمایش خیالی، پانتومیم، مسابقه گویندگی، معلم بازی و … اشاره کرد.

منبع: ایسنا

  • لورم ایپسوم –  متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ

  • لورم ایپسوم –  متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ
  • لورم ایپسوم –  متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ
  • لورم ایپسوم –  متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ
2020-12-06T00:44:37+03:30